Daily Life

Monday, September 19, 2005

010 : ไปหาปาล์ม



รู้สึกตัวตื่นมาตอนแปดโมงครึ่ง
กระวนกระวายใจ โทรหาปาล์ม
โทรศัพท์ติดต่อไม่ได้อีกแล้ว
เลยตัดสินใจโทรหาวิชญ์


วิชญ์บอกปาล์มขายโทรศัพท์ไปแล้ว
เจี๊ยบก็รีบอาบน้ำสระผม ไปหาปาล์ม
ก็พรุ่งนี้มีพรีเซ้นต์งานของ อ.เบิร์ดหนิ


พอไปถึงก็นั่งเล่นห้องปาล์มรอปาล์มอาบน้ำ
มีเด็กเล็ก ๆ มาเล่นด้วย ชื่อน้องป็อบ น่ารักมาก
เล่นกันจนปาล์มอาบน้ำเสร็จ น้องป็อบติดแล้ว
บอกว่าจะขอไปด้วย คิคิ



แล้วเราก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวกันก่อน
เสร็จแล้วก็ไปร้านเน็ตหน้าปากซอย
พิมพ์งานไป ออนไลน์ msn ไป
เสร็จแล้ว จ่ายเงินไปคนละ 100
แพงอ่ะ ..



ปาล์มไปจ่ายค่าไฟ เจี๊ยบขอไปด้วย
แล้วพอจ่ายเสร็จ ก็ไปดูหนังสือเก่า ๆ
ได้หนังสือมาสามเล่ม ในราคา 100 บาท
นี่ขนาดไปแถว ๆ บ้านนะเนี่ย ยังหมดตั้ง 200




เสร็จแล้วก็กลับบ้าน มาเปิดคอม
เช็คเมล์ อ้ำส่งเมล์มา "เคยไหม..."
ที่แบบว่า ห่วง คิดถึง อยากเจอใครซักคน
แล้วถ้าคนคนนั้นที่คุณนึกถึงเป็นใคร
แสดงว่าคุณ "ตกหลุมรัก" เค้าเข้าแล้ว




ไม่น่าเชื่อ ขณะที่อ่านเมล์นั้น
มีทั้งอ้ำและสิทธิ์วนเวียนเข้ามาในหัว(ใจ)




เจี๊ยบก็เลยตอบเมล์นั้นกลับไปว่า


เคย....

ไม่สิต้องไม่ใช้คำว่า "เคย"

เพราะมันเป็นปัจจุบัน....

:)




ไม่นานหลังจากเมล์ฉบับนี้ได้ส่งไป
เจี๊ยบก็ได้รับเมล์ถามกลับมาอย่างเร็ว


กับใครล่ะ?




หยุดคิดพอประมาณ เจี๊ยบก็ตอบกลับไปว่า


กับคนที่สูงไม่เท่าเจี๊ยบ



แล้วเมล์อ้ำก็ออฟไลน์ไปหลังจากนั้นไม่นาน
และเจี๊ยบก็ยังไม่ได้รับเมล์กลับมา ..

:)




ช่วงเย็นเจี๊ยบนั่งไรท์การ์ตูนให้พี่แม็ค
การ์ตูนมี 36 แผ่น เจี๊ยบไรท์ไปได้ 11แผ่น
อีกนานกว่าจะเสร็จนะคะ



พอตอนค่ำ ๆ พี่แม๊คโทรมา บอกว่าลองโทรศัพท์
ก็ตอนนี้ ฮัทช์ เค้ามีให้ไปแลกเครื่องได้ฟรี
พี่แม็คก็เลยไปแลกซะเลย




ขณะที่เจี๊ยบนั่งพิมพ์อยู่นี่ ฝนก็ตกอยู่
คงจะดีนะ ถ้าเราฝากความคิดถึงผ่านสายฝน
แล้วเค้าคนนั้นได้รับรู้ถึงความรู้สึกของเรา ....